«فرهاد حیدری گوران» نویسنده رمان با موضوع روستای شیمیایی زرده:
«نفس
تنگي»، روایت يك فاجعه تاريخي و مغفول است
رمان «نفس تنگي» که توسط نشر "آگه"
وارد بازار كتاب شده، روايتي از بمباران شيميايي روستاي "زرده" (در
نزديكي مرز ايران و عراق) در سال ۶۷ است. فرهاد حیدری گوران درباره
این کتاب میگوید: متاسفانه تا کنون به بمباران شیمیایی روستای
زرده توجه نشده. «نفس تنگي»، روایت این فاجعه تاريخي و مغفول است.
متن گفتگوي خبرنگار پایگاه اطلاع
رسانی قربانیان سلاح های شیمیایی با این نویسنده به شرح ذيل است:
فرهاد حیدری گوران متولد 1350 در روستای زرده است. وی کار فرهنگی و
ادبی را از سال 1370 آغاز کرده است و در سال 75 وارد فعالیت های
مطبوعاتی شده است. وی در حال حاضر به عنوان روزنامه نگار در
روزنامه دنیای اقتصاد مشغول است.
نخستین کتابی که نوشته است "افسانه رنگ های دونادون" که در سال 78
منتشر شده است.
کتاب دوم او در سال 81 به نام رمان "کتیبه خان ویرانی" است که
موضوع آن هم عمدتاً جنگ و بمباران های هوایی دشمن بوده است.
کتاب "نفس تنگی" که از سال 83 نوشتن آن را آغاز کرده است.
نفس تنگی را چگونه شروع کردید؟
از سال 83 نوشتن نفس تنگی را آغاز کردم ، ماجرا از آنجای شروع شد
که من در زرده با افرادی رو به رو شدم که به خاطر عوارض ناشی از
بمباران شیمیایی نتوانسته بودند حتی تحصیلات ابتدایی را ادامه
بدهند.
وظیفه خود می دانستم به عنوان کسی که واقعه بمباران را از نزدیک
دیده و درک کرده و خود نیز عزیزانی را از دست داده به ثبت این
واقعه بپردازم.
برای نوشتن نفس تنگی از میان مردم زرده تعدای را به عنوان راوی
واقعه انتخاب کردم تا کتابی مستند و ماندگار بنویسم. در این کتاب
زندگی بعد از جنگ این مردم را نیز نوشتم.
آیا کتاب نفس تنگی به طور کامل نمایانگر زندگی راویان داستان هست؟
درباره شخصيتپردازي و محتواي رمانش كه در قالب و شكلي جديد در حال
و هوايي امروزي و با توجه به نقش اينترنت و فضاي وب در جهان امروز
خلق شده، توضيح داد: نفس تنگي سه راوي دارد با نامهاي كژال، غزال
و رباب كه هرسه دانشجوي ادبيات در تهرانند و وبلاگنويسي ميكنند.
گوران ادامه داد: آنها، هر يك به صورت عيني و ذهني سراغ اين رويداد
ميروند و آن را مينويسند.
وي با بیان اينكه «نفس تنگي» نخستين رمان فارسي است كه ساختاري با
توجه به فضاي وب و نقش اينترنت دارد، گفت: ساختار اين كتاب بر فضاي
وب مبتني است و نظريه پيوندار (لينك) در آن مطرح شده است و از اين
حيث، بهنوعی روايت هستي روزمره ما نيز محسوب میشود.
اين داستاننويس و شاعر به كار بردن گويش محلي كردي، بهویژه در
فصل اول اين كتاب را از ويژگیهای ديگر آن برشمرد.
گوران معتقد است:
فاجعه ای که در زرده اتفاق افتاد بسیار دردناک و تاثیر گذار بود
ولی متاسفانه در ادبیات داستانی ما کمتر به آن توجه شده است.
با گذشت 20 سال از جنگ آنچه در رابطه با فضای جنگ تولید شده در
اقلیت است و برخی از نویسندگان در نمایش واقعی آن فضا ناتوان بودند.
برای ماندگاری اثر باید نویسندگان در پی آن باشند که آنچه را که
اتفاق افتاده است را ثبت و ضبط کنند.
من هر سال به زرده سفر می کنم و از نزدیک با افراد ارتباط دارم حتی
زمانی که زرده را بمباران کردند چند ساعت بعد از بمباران به زرده
رفتم.
زمانی که دیدم یک خانواده همه با هم در خانه جان داده اند و کسی
نمانده بود تا پیکر آنها را به خاک بسپارد بسیار دردناک بود و تلاش
کردم در کتاب نفس تنگی مظلومیت مردم زرده را به نمایش بگذارم.
مردم زرده تصور می کنند که در جامعه فراموش شده اند ، ما باید تلاش
کنیم تا آنها را تنها نگذاریم.
با تشکر از وقتی که به ما دادید، در آخر اگر سخنی دارید بگویید:
از نویسندگانی که به موضوع دفاع مقدس می پردازند تقاضا دارم به
صورت جدی به این قبیل وقایع نزدیک شوند و وقایع را آنچنان که اتفاق
افتاده است نمایش دهند تا اثری که آفریده می شود علاوه بر ماندگاری
اثرگذاری مثبتی هم بر روی خواننده داشته باشد.
حيدري گوران نويسنده و شاعری ۳۵ ساله است. كتابهاي "افسانه رنگهاي
دونادونگ" و "تاريكخانه ماريا مينورسكي" از دیگر آثار او هستند.
انتهای گزارش
